جمعه ۱۹ خرداد ۱۳۹۱ ه‍.ش.

همکاری با سازمان مدارای جهانی برای داشتن جهانی شایسته


یکی از بزرگ ترین نقایصی که در حوزه حقوق بشر احساس می شود نبود تحمل و مدارا در میان روابط افراد با افراد و یا دولتها با شهروندان خود است. این نقض عمده باعث گردید تا با تعدادی از فعالان حقوق مدنی و سیاسی از کشورهای مختلف جهان به خصوص کشورهایی که نقض حقوق بشر در آنها به صورت گسترده و سیستماتیک صورت می گیرد سازمان مدارای جهانی را تاسیس و راه اندازی کنیم. اعضای این سازمان همگی قربانیان نقض حقوق بشر در کشورهای خودشان هستند، کشورهای همچون اریتره، سودان، سوریه، اتیوپی، مصر، عربستان سعودی، پاکستان، ایران و بسیاری از کشورهای دیگر که وجه افتراق این سازمان با سازمان های دیگر می تواند باشد.
این سازمان وابسته و متعلق به هیچ گروه و دولتی نیست و به صورت کاملا مستقل عمل می کند.
این سازمان تازه تاسیس، برای اینکه بتواند ارتقا یابد نیاز به حمایت و یاری همه کسانی که می توانند قسمتی از اهداف را برآورده کنند دارد.
این سازمان می تواند در کنار سازمان های دیگر، در آینده و با یاری شما به عنوان یکی از قدرت های جهانی به دفاع از حقوق بشر در سراسر جهان بپردازد و تیغ تیز شمشیر ناقصین حقوق بشر را با یاری شما کند نماید.
در حال حاضر سایت این سازمان با آدرس www.universaltolerance.org هر چند به صورت ناقص راه اندازی شده است و در صفحه فیس بوک و تویتر نیز می تواند اخبار این سایت را دنبال کرد.
سایت هنوز تکمیل نشده است و در آینده ای نزدیک تکمیل خواهد شد. اما در این راه همیاری و همکاری شما می تواند ما را در تکمیل سایت یاری کند و همچنین می تواند در پربار شدن فضای سایت نقش اساسی داشته باشد. هر چند در حال حاضر این سایت به زبان انگلیسی است اما در آینده و با ارتقا فعالیت هایمان زبان های دیگر نیز اضافه خواهد شد.
سازمان ملل در سال ۱۹۹۵ اعلامیه ای را تحت عنوان اصول مدارا به تصویب رسانده است، هدف اصلی سازمان نیز برآورده نمودن اهدافی است که در این اعلامیه درج گردیده است. 
از تمامی افرادی که تمایل دارند برای ارتقا این سازمان ما را یاری کنند دعوت به عمل می آورم.
شما می توانید هم در داخل سایت فرم Join Us  را تکمیل نمایید و هم این امکان وجود دارد که به صورت مستقیم با توضیح فعالیت هایی که می توانید انجام دهید به ایمیل شخصی ام به نشانی mostafaeilawyer@gmail.com پیام خود را ارسال کنید.
در ماده یک اعلامیه جهانی مدارا می خوانیم:
مدارا همانا احترام، پذیرفتن و ارج گذاردن به تنوع غنی فرهنگ‌های جهان ما، و شیوه‌های ابراز و راه‌های گوناگون انسان بودن ماست. رشد آن با آگاهی، صراحت، ارتباط، آزادی بیان، وجدان و عقیده انجام می‌شود. مدارا هماهنگی در اختلاف است. این فقط نه یك وظیفه اخلاقی، بلكه همچنین نیاز سیاسی و قانونی است. مدارا آن ویژگی است كه صلح را ممكن می‌سازد، و به جایگزینی یك فرهنگ صلح به جای فرهنگ جنگ كمك می‌نماید
مدارا توافق همگانی نیست، پذیرش امتیاز برای دیگری، گذشتن از امتیازات خود، یا بخشش و گذشت نیست. مدارا، بیش از هر چیز، گرایش ذهنی است كه حاصل شناخت حقوق بشر جهانی و آزادی‌های بنیادی دیگران است. در هیچ وضعیتی این نمی‌تواند توجیه گر تخلف از این ارزش‌های بنیادی باشد. مدارا باید توسط افراد، گروه‌ها و دولت‌ها بكار رود.
مدارا مسئولیتی است كه حقوق بشر، تكثرگرایی( ازجمله تكثرگرایی فرهنگی)، دمكراسی و نقش قانون را تایید می‌كند. این شامل رد كردن جزم گرایی، مطلق گرایی بوده و استانداردهای تنظیم شده در سندهای بین المللی حقوق بشر را تایید می‌كند.
روش مدارا، همخوان با احترام برای حقوق بشر بوده و به معنای تحمل بیعدالتی اجتماعی یا كنارگذاشتن یا تضعیف اعتقادات فرد نیست. معنای آن این است كه فرد آزاد است كه به اعتقادات شخصی خود پایبند بماند و بپذیرد كه دیگران به اعتقادت خود پایبند بمانند. این یعنی پذیرفتن این حقیقت كه انسان‌ها، كه بطور طبیعی از نظر ظاهر، وضعیت، گفتار، رفتار، و ارزش‌های شان متفاوت هستند، این حق را دارند كه در صلح زندگی كنند و همچنان كه هستند باشند. این همچنین بدین معناست كه دیدگاه یك فرد نباید به دیگران تحمیل شود.

همچون مفاد مقررات اعلامیه جهانی مدارا، ما نیز اعتقاد داریم مدارا در سطح دولت مستلزم عادلانه و بیطرف بودن دستگاه‌های قانونگذاری، اجرایی، و قضایی و روند اداری است. این امر همچنین مستلزم آن است كه فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی بدون تبعیض در اختیار هر فردی قرار گیرد. محروم سازی و به حاشیه راندن می‌تواند به احساس درماندگی، دشمنی، و تعصب گرایی بیانجامد. به منظور رسیدن به جامعه ای با مدارا و تحمل بیشتر، دولت‌ها باید كنوانسیون‌های بین المللی حقوق بشر موجود را تصویب كرده، و در صورت لزوم قانون‌های جدیدی طرح كنند كه فرصت و رفتار برابر را برای همه گروه‌ها و افراد جامعه تضمین نماید. برای هماهنگی جهانی ضروری است كه افراد، اجتماعات، و ملت‌ها شخصیت چندفرهنگی خانواده بشری را بپذیرند و بدان احترام بگذارند. بدون مدارا، صلح نمی‌تواند وجود داشته باشد، وبدون صلح، توسعه و دمكراسی وجود نخواهد داشت. ناشكیبایی ممكن است به شكل به حاشیه راندن گروه‌های آسیب پذیر و محروم كردن آنان از مشاركت اجتماعی و اقتصادی، و نیز خشونت و تبعیض علیه آنان باشد. چنانچه در اعلامیه نژاد و تبعیض نژادی تاكید شده است، "همه افراد و گروه‌ها حق دارند كه متفاوت باشند."(ماده ١.٢)

در دنیای مدرن، مدارا از هر زمان دیگری ضروری تر است. اكنون دورانی است كه با جهانی شدن اقتصاد و نیز با رشد روزافزون تحرك، ارتباطات، جمع گرایی و وابستگی متقابل، مهاجرت‌های وسیع و جابجایی جمعیت‌ها، گسترش شهرنشینی و دگرگونی رفتارهای اجتماعی رقم خورده است. از آنجاییكه هر بخشی از جهان با ویژگی تنوع و گوناگونی مشخص می‌شود، ستیزه و ناشكیبایی فزاینده هر منطقه ای را بالقوه تهدید می‌كند. این امر محدود به یك كشور نمی‌شود، بلكه یك تهدید جهانی است
مدارا بین افراد و در خانواده و سطوح اجتماع ضروری است. ترویج مدارا و شكل دادن به گرایشات ذهنی پذیرای صراحت، گوش كردن طرفین به همدیگر و همبستگی باید در مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها و از طریق آموزش‌های غیررسمی در خانه و در محل كار انجام پذیرد. رسانه‌های جمعی در موقعیتی قرار دارند كه نقش سازنده ای در فراهم آوردن گفتگو و بحث باز و آزاد ایفا می‌كنند، و می‌توانند ارزش‌های مدارا را اشاعه داده و خطرهای بی تفاوتی نسبت به رشد گروه‌ها و ایدئولوژی‌های ناشكیبا و متعصب را برجسته كنند.
 در «اعلامیه نژاد و تعصب نژادی» یونسكو تاكید شده است، راهكارهایی باید بكارگرفته شوند كه برابری در كرامت و حقوق برای افراد و گروهها را در هنگام ضرورت تضمین نمایند. با توجه به این امر، توجه ویژه ای باید به گروه‌های آسیب پذیر كه فاقد امكانات اجتماعی یا اقتصادی مناسب هستند معطوف شود كه بتوان حمایت قوانین و راهكارهای جاری اجتماعی را برای آنان بویژه در زمینه مسكن، اشتغال و بهداشت و درمان، فراهم نمود، به اعتبار فرهنگ و ارزش‌های آنها احترام گذارد، و پیشرفت و جامعه پذیری شغلی و اجتماعی آنان، بویژه از طریق آموزش، تسهیل شود.
شبكه‌های ارتباطی و پژوهش‌های علمی مناسب باید برای هماهنگ سازی جامعه جهانی در پاسخگویی به این چالش جهانی سامان گیرد، از جمله عوامل ریشه ای و راهكارهای مقابله موثر با آن از طریق دانش‌های اجتماعی بایستی مورد تحلیل قرار گرفته و نیز پژوهش و مشاهده در راستای انجام تولید سیاست و استاندارد گذاری توسط دولت‌های عضو صورت گیرد.

آموزش موثرترین وسیله جلوگیری از عدم تحمل و ناشكیبایی است. اولین گام در آموزش مدارا این است كه حقوق مشترك و آزادی‌های مردم به ایشان آموزش داده شود، كه این حقوق و آزادی‌ها مورد احترام آنان قرار گرفته و خواست آنان برای حمایت از حقوق و آزادی‌های دیگران فزونی یابد.
آموزش برای مدارا باید به عنوان ضرورتی مبرم در نظر گرفته شود: از اینروست كه ترویج شیوه‌های آموزش عقلانی و سیستماتیك مدارا به منظور برخورد با عوامل فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و مذهبی ایجاد عدم تحمل و ناشكیبایی – یعنی ریشه‌های اصلی خشونت و محروم سازی دیگران – ضروری است. برنامه‌ها و سیاست‌های آموزشی باید به رشد و گسترش تفاهم، همبستگی و مدارا و شكیبایی در میان افراد و همچنین گروه‌های قومی، اجتماعی، فرهنگی و زبانی و ملت‌ها یاری برساند.
آموزش برای مدارا باید تاثیرات مقابل را كه به هراسیدن و محروم سازی دیگران می‌انجامد مورد هدف قرار داده و به جوانان كمك نماید تا توانایی قضاوت مستقل، تفكر نقادانه و استدلال اخلاقی را در خود رشد دهند.(ماده دو، سه و چهار اعلامیه جهانی مدارا)

با سپاس و احترام
محمد مصطفایی


‏هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر